اردیبهشت

دلم گرفته
از زمان و زمینی که تو را روانهی آغوشِ من نمی کند
از شکوفهی درختِ گیلاس مادربزرگ
از بهار و این همه عطر و زیباییاش
و عطر بوتهی یاس و بهار نارنجِ همیشه سبز
که فضا را پر کرده

بی تو، بهرِ که، نمیدانم!!!
دلتنگم برای اردیبهشت بهاران و درخت توت حیاط
خنده های تو که حیاتم را رنگ میبخشید. برای خندههای تو، دستهایت، برای همهی با تو بودن ها. دلتنگم از این مزرع سبز بیرنگِ بی تو. و شاید به خوابی نیازمندم که مرا از زمان ببرد.

میشه بگذرید این روزای سخت

بهار حسرت...